Jerzy Kłapciński

Urodzony 18 kwietnia 1925 r. w Olkuszu. Podczas okupacji niemieckiej pracował jako robotnik w Olkuskiej Fabryce Naczyń Emaliowanych, po tym jak w styczniu 1940 r. niemieckie władze okupacyjne zakazały Polakom edukacji ponadpodstawowej i zamknęły gimnazjum, do którego uczęszczał.

Po zakończeniu wojny odbył dwuletnią służbę wojskową i w 1947 r. podjął naukę w liceum w Trzebnicy. Po ukończeniu szkoły średniej w 1950 r. podjął studia geologiczne na Uniwersytecie Wrocławskim, a jeszcze jako student rozpoczął w 1953 r. pracę jako zastępca asystenta w Katedrze Geologii Stratygraficznej UWr.

W 1955 ukończył studia i awansował na asystenta, w 1956 został starszym asystentem. Doktorat uzyskał w 1960 r., po czym został adiunktem. Dziewięć lat później habilitował się, a w 1984 r. otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, zaś w 1995 r. powołano go na stanowisko profesora zwyczajnego. W latach 1982–1984 pełnił obowiązki dyrektora Instytutu Nauk Geologicznych UWr, następnie do 1995 r. był kierownikiem Zakładu Geologii Stratygraficznej w tym instytucie.

W swojej pracy badał obszar nokliny przedsudeckiej, opublikował szereg prac dotyczących stratygrafii i paleogeografii permu i triasu. Autor ponad 60 publikacji, autor lub współautor około 90 opracowań geologicznych, z jego inicjatywy powstał Atlas obszaru miedzionośnego (monoklina przedsudecka). Był członkiem Polskiego Towarzystwa Geologicznego.

Pochowany na cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu.