Marek Wincenty Sołtysik

Pisarz, eseista, wykładowca akademicki, scenarzysta, krytyk sztuki, grafik i malarz
19.07.1950 Olkusz

Biografia

Urodził się w Olkuszu 19 lipca 1950 roku. Ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Krakowie (1969) i Akademię Sztuk Pięknych (1975); dyplom na Wydziale Grafiki u prof. Włodzimierza Kuna; litografia; dodatkowo w Katedrze Grafiki Książki.

W latach 1975–1979 był asystentem prof. Adama Hoffmannai prof. Jacka Gajaw w pracowni rysunku aktu krakowskiej ASP.

Debiutował jako poeta w 1972 w Dzienniku Polskim w wierszami Pamięci Jamesa Morrison i Epitafium zwykłe. W tym samym roku w Radiu Kraków oraz w II Programie Polskiego Radia zadebiutował słuchowiskami Odległości. W 1973 zaistniał jako prozaik w Życiu Literackim fragmentem powieści Fanty.

Od 1973 napisał kilkadziesiąt słuchowisk radiowych emitowanych m.in. w Programach II i III Polskiego Radia. Był współtwórcą noweli radiowej Dzień jak co dzień, emitowanej w 1998 w Radiu Kraków.

W latach 1978–1986 wielokrotnie publikował prozę na łamach ogólnopolskiego Tygodnika Kulturalnego. Od 1978 do 1990 pracował w tygodniku Życie Literackie, gdzie do 1983 był kierownikiem działu prozy (zdegradowany do funkcji publicysty z powodów politycznych); prowadził tam m.in. cykl Poczta literacka po Wisławie Szymborskiej i prof. Włodzimierzu Maciągu.

W latach 1984 i 1985 w Muzeum Narodowym w Krakowie odbyły się prapremier obrazków scenicznych Mocarz oraz W oku światła. W pierwszym autor wystąpił w charakterze aktora u boku Doroty Pomykały (reż. Wojciech Markiewicz).

W 1985 w kwartalniku World Literature Today ukazał się obszerny esej Edwarda Możejki o twórczości Sołtysika.

Według powieści Debora, czytanej w 1988 w całości w III Programie Polskiego Radia, adaptowanej również jako dramat radiowy w Teatrze Polskiego Radia (reż. Joanna Szwedowska, reż. Janusz Kukuła) Ryszard Brylski nakręcił film pt. Deborah (w obsadzie m.in.: Olgierd Łukaszewicz, Jerzy Zelnik, Maria Pakulnis, Renata Dancewicz, Hanna Stankówna, Władysław Kowalski, Marek Barbasiewicz; muzyka Michała Lorenca; nagroda dla Renaty Dancewicz za główną rolę kobiecą na Festiwalu Filmowym w Gdyni 1995).

Cztery lata wcześniej na podstawie słuchowiska Sołtysika Maria Guzy-Czyżewska nakręciła fabularny film dyplomowy Ciemna słodycz – z Beatą Paluchą i Jerzym Radziwiłowiczem w rolach głównych.

Od 1990 do 1991 zatrudniony w Ośrodku TVP Kraków, za dyrekcji reżysera Kazimierza Kutza, jako starszy redaktor dokumentalista i szef siedmioosobowej grupy scenarzystów w nowym studio TVP Kraków w Łęgu (projekt 100-odcinkowego serialu Kraków pozostał w fazie treatmentu).

W latach 1991–1995 pracował jako redaktor i grafik redakcyjny w Gazecie Krakowskiej, później jako reporter w Super-Expressie. Stałe współpracował z krakowskim Przekrojem.

Zilustrował dziesięć tomów powieści Henryka Sienkiewicza (seria Złoty Sienkiewicz; Ex Libris; 1999) oraz wykonał sto rysunkowych wizerunków znanych postaci Galicji.

W latach 2000–2001 opracował kilka katalogów (m.in. Kolekcji Fundacji Haubenstocków) w redakcji wydawnictw Muzeum Narodowego w Krakowie. Jest autorem okładek i ilustracji niektórych własnych książek. Wystawia indywidualnie w Krakowie, Katowicach, Nowym Targu i za granicą ze Stowarzyszeniem Polart, którego jest członkiem. Jego obrazy znajdują się w zbiorach kolekcjonerów w Polsce, Austrii, Izraelu, Kanadzie i USA.

Od 2002 współpracuje jako eseista z miesięcznikiem Palestra – Pismo Adwokatury Polskiej.

Od 2006 omawia bieżące wystawy plastyczne w cyklu Wędrówki po galeriach w Miesięczniku Społeczno-Kulturalnym Kraków. Opublikował kilkadziesiąt tekstów w katalogach wystaw malarstwa m.in. Kazimierza Mikulskiego, Marii Więckowskiej, Janusza Jutrzenki Trzebiatowskiego, Czesława Rzepińskiego, Allana Rzepki, Iwony Fiszer-Zuziak, Bogdana Klechowskiego, Marcina Kołpanowicza, Andrzeja Kołpanowicza, Grzegorza Steca, Doroty Gacek-Gorczycy, Piotra E. Wiśniewskiego.

Od roku akademickiego 2012/2013 jest wykładowcą, prowadzącym warsztaty prozatorskie, w Studium Literacko-Artystycznym na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Od roku akademickiego 2014/2015 prowadzi wykłady monograficzne na studiach doktoranckich w Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Od roku akademickiego 2019/2020 prowadzi warsztaty publicystyki internetowej w Akademii Ignatianum w Krakowie.

W 2015 w Twórczości ukazywały się jego krótkie prozy z cyklu Spod spodu. W lutym 2016 na tych samych łamach ukazały się obszerne fragmenty jego najnowszego utworu Dzidzia z Palmy, powieści biograficznej o malarce Marii Więckowskiej.

Od 2018 publikuje regularnie liczne teksty o polskich malarzach i rzeźbiarzach XIX i XX w. na portalu Sztuki Piękne, powstałym z inicjatywy zespołu Salonu Dzieł Sztuki Connaisseur w Krakowie.

Brał udział w filmach dokumentalnych o literaturze i sztuce oraz udostępnił nagrania archiwalne rozmowy ze Zbigniewem Herbertem. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i kolegium redakcyjnego czasopisma Hybryda. Mieszka w Krakowie, żonaty z Jadwigą Nowak.

Odznaczenia i nagrody: Brązowy Medal Gloria Artis (2012), Srebrny Medal Gloria Artis (2019), Złoty Medal Gloria Artis (2026).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Nagroda Miasta Krakowa (w kategorii Młodego Twórcy) za twórczość literacką (1980)
Nagroda Artystyczna Młodych im. Stanisława Wyspiańskiego (I stopnia, za całokształt, ze wskazaniem na powieść Gwałt, 1985)
Nagroda im. Stanisława Piętak za Małe wiersze wieczorne (1986)
Nagroda Miesięcznika Literackiego za Świadomość to kamień. Kartki z życia Michała Choromańskiego (1989)
Krakowska Książka Miesiąca za zbiór esejów Jak upadają wielcy (2012)

Ciekawostki

Ma obrazy w kolekcjach w Polsce, Austrii, Izraelu, Kanadzie i USA.
Jest żonaty z pisarką i poetką Jadwigą Nowak.
Publikuje liczne teksty o polskich malarzach i rzeźbiarzach XIX–XX wieku na portalu Sztuki Piękne.

Udostępnij