Adam Opalski
Biografia
Adam Opalski urodził się w 1897 roku w Olkuszu jako syn Józefa Kaspra Opalskiego, lekarza pracującego w Szpitalu Św. Błażeja. Studiował medycynę na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. Odbył stypendia Fundacji Rockefellera, które prowadziły go do Niemieckiego Instytutu Badawczego Psychiatry, w Monachium, a także do Stanów Zjednoczonych i Kanady.
W 1935 roku został docentem chorób nerwowych na Uniwersytecie Warszawskim. Po wojnie był profesorem na Uniwersytecie Warszawskim i Akademii Medycznej w Warszawie (1950–1958). Był członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, PAU korespondentem, a później PAN korespondentem. W 1955 otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.
Ze szkoły neuropatologicznej Opalskiego wywodzą się Mirosław Mossakowski i Irena Hausmanowa-Petrusewicz. Zmarł 3 listopada 1963 roku w Warszawie po długiej chorobie. Jego grób znajduje się na cmentarzu Powązkowskim. Artykuły wspomnieniowe poświęcili mu Eufemiusz Herman, Mossakowski, Jakimowicz, Kistelska-Nielubowicz i Ludo van Bogaert. W autobiografii wspominał go Karl Stern.
Opalski był autorem 31 prac drukiem. Opisał przerosłokomórki glejowe uznane za charakterystyczne dla choroby Wilsona; koncepcja Opalskiego zyskała uznanie i eponomiczna nazwa komórek Opalskiego jest powszechnie przyjęta. Przedstawił także monografię na temat patomorfologii rozwoju Gasserii i inne prace nad cytoarchitekturą wyściółki układu komorowego, grzybicy mózgu, i pochodzeniem komórek Alzheimera typu II. W 1946 opisał zespół tętnicy rdzeniowej tylnej, określany też jako zespół Opalskiego.